Before sunset to kolejna część kultowego filmu Before sunrise. Dwoje bohaterów, którzy poznali się kilka lat temu i spędzili noc rozmawiając ze sobą, spotykają się ponownie, tym razem w Paryżu. Jesse był w trakcie promocji swojej książki, w której opisał historię z przed dziewięciu lat. Po spotkaniu zaprasza Celine na kawę… I znów rozpoznajemy podobny charakter filmu. Bohaterowie wyruszają na spacer i zaczynają rozmawiać. Dowiadujemy się jak wygląda ich życie teraz, co robili przez ostatnie lata oraz co właśnie czują.

To dzięki otwartemu zakończeniu w poprzedniej części filmu, mogliśmy być obdarowani…

Czy jest możliwe, żeby cała akcja filmu opierała się na rozmowie? Czy możliwy jest udany film dwojga aktorów? Ależ oczywiście. Przykładem takiej produkcji jest właśnie Before Sunrise.
Poznajemy Amerykanina - Jesse i Francuzkę – Celine. Jadą razem pociągiem. Powoli, ukradkiem spoglądają w swoją stronę. W pewnym momencie mężczyzna proponuje dziewczynie, żeby razem wysiedli w Wiedniu. Rozmowa była tak interesująca, że ta przez chwilę się waha, ale przecież „lepiej żałować, że się coś zrobiło, niż że się tego nie zrobiło”. Wysiadają zatem i postanawiają poświęcić noc na poznanie siebie. Poświęcić to właściwie…

Szczery, prawdziwy świat, bez fałszu, zakłamania i przekolorowania. Wzruszające opowiadanie o tym, że marzenia się spełniają. Ukazanie możliwości obcowania ze sztuką. I tutaj dwoje ludzi… spotykają się przypadkowo. Czy na pewno? Tak się składa, że oboje kochają to samo… Muzykę… Każdy ma jednak zupełnie inne doświadczenia życiowe. I trudno tutaj powiedzieć, że jest to romans, bo nietuzinkowo, w tym filmie, głównym wątkiem nie jest rodzące się uczucie… ludzi, którym świat rzuca pod nogi kłody… a ukazanie tego, że można być razem w innej rzeczywistości. W innym świecie, w którym można…

Niewiele jest pewnie na świecie rzeczy, (o ile są w ogóle takie?) które wyszły ze współpracy duńsko-niemieckiej tak dobrze jak „Jabłka Adama”. Kto by pomyślał, że w ciągu 90 minut można przedstawić historię, która wzbudzi u widza tyle skrajnych odczuć, że trudno je policzyć po obejrzeniu tego obrazu. A warto to zrobić niejeden raz. Sam dość oryginalny pomysł zestawienia głównych bohaterów filmu potwierdza jego absurdalny, w dobrym tego słowa znaczeniu charakter: neonazista Adama (kapitalnie pasujący do tej roli Ulrich Thomsen), który przybywa w ramach resocjalizacji do kościoła, którego społeczność tworzą…

Praga od kuchni? Tak, jednak nie ta, która jest piękną stolicą naszych sąsiadów, a ta brudna i biedna dzielnica Warszawy.
Młody fotograf, wyrzucony z domu swojej dziewczyny, wprowadza się na jedno z praskich osiedli. Widok przeraża od razu. Mieszka w dość ubogim standardzie, gdzie jest jedną z niewielu pracujących tam osób.
Jest to obraz typowego osiedla: ‘Nie dowiesz się czegoś o sobie, dopóki nie powiedzą Ci o tym sąsiedzi’. I to jest ta paranoja. Widzimy jak destrukcyjny wpływ moze mieć wymyślanie bzdur na temat innych. Najlepiej być ponad tym i nie zwracać…